در یکه ولنگ

 

در یکه ولنگ

مدتی است که در یکه ولنگ هستم و از دنیای انترنیت بیخبرم بخاطریکه در اینجا امکانات انترنیت وجود ندارد.

من با تعدادی از دوستان دانشجو در جمع خبرنگاران رادیو سیار (رادیو پیک بامیان) به یکه ولنگ آمده ایم و در اینجا مصروف تهیه نمودن گزارش در مورد اوضاع و احوال مردم یکه ولنگ هستیم.

رادیو پیک بامیان توسط دانشگاه بامیان به همکاری موسسه غیر دولتی هالندی پرس ناو ایجاد شده است و در اولین قدم فعالیت خود را در ولسوالی یکه ولنگ آغاز نموده است.

یکه ولنگ جایی زیبا و سر سبزی است اما از نظر بازسازی و پیشرفت چندان انکشافاتی به نظر نمیرسد و مردم به صورت سنتی و بومی زنده گی میکنند.

چند روز آینده بامیان میایم و چیز هایی بیشتری برایتان خواهم نوشت.

شکاف در حکومت کرزی

استعفای دو مقام بلند رتبه امنیتی

استعفای دو مقام بلند پایه امنیتی حکومت کرزی حنیف اتمر وزیر داخله و امرالله صالح رییس عمومی امنیت ملی و پذیرفته شدن آن از جانب جلالتمآب ایشان گمانه زنی های را در مورد شکاف جدی در حکومت کرزی بوجود آورده است.

ظاهراً گفته میشود که استعفای این دو مقام امنیتی در پی حملات راکتی طالبان بالای جرگه مشورتی صلح و متهم شدن نیروهای امنیتی به بی کفایتی و کمکاری در تامین امنیت صورت گرفته است.

اما گفته میشود که مشکلات در بین این دو مقام از پیش وجود داشته و اینک آنها تصمیم گرفته اند که حکومت کرزی را ترک نمایند.

امرالله صالح و حنیف اتمر از کسانی اند که در حکومت کرزی نسبت به دیگران از کارنامه های درخشانی برخوردارند و استعفای این دو مقام چالشی بزرگ در حکومت افغانستان شمرده میشود.

حوادث اخیر در حکومت  خبر از تیره شدن اوضاع در درون کابینه آقای کرزی دارد و از سوی دیگر با استعفای امرالله صالح پاکستانی ها و آی اس آی خوشحال خواهند شد چون اقای صالح از مخالفین سیاست پاکستان در قبال افغانستان و از مهره های کلیدی در مقابل شبکه اطلاعاتی پاکستان بود.

 

خیمه نشینی شورای ولایتی

 

تحصن ادامه دارد...

شورای ولایتی بامیان که به دنبال سفر تعدادی از وزیران به بامیان دست به تحصن زده بودند هنوز هم از چند هفته به این طرف تحصن شان ادامه دارد.

آنان در چوک شهید مزاری خیمه بر پا کرده و شب و روز شان را در آنجا میگذرانند.

شورای ولایتی بامیان خواستار استعفای داکتر حبیبه سرابی والی بامیان شده است.

بدنبال سازماندهی تظاهرات مردمی بخاطر استعفای والی بامیان روز پنجشنبه گذشته نیز شورای ولایتی و تعدادی از مردم دست به مظاهره زده و خواست شان را تکرار کردند.

شورای ولایتی بامیان جرگه مشورتی صلح را نیز تحریم نموده  و جواد ضجاک رییس شورا که باید در آن شرکت میکرد به رسانه ها گفته که در جرگه مشورتی صلح شرکت نمیکند بخاطریکه دولت مرکزی به تصحن انان توجه نکرده است.

این در حالیست که  در پایتخت واکنشی به این موضوع نشان داده نشده است و حوادث بامیان تحت تاثیر جرگه مشورتی و نمایشی صلح آقای کرزی و حمله کوچیها به بهسود قرار گرفت.

البته تلاشهایی بخاطر میانجیگری از طرف برخی ها بین والی بامیان و شورای ولایتی صورت گرفت اما دیده میشود که به نتیجه نرسیده است.

کوچیها برگشتند

 

خروج کوچیها از بهسود

گزارش ها از بهسود و دایمیرداد حاکی از آن است که کوچیها اکثر مناطق اشغال شده را ترک کرده اند و درحال بازگشت هستند.

امسال در حملاتی که کوچیها بالای ولسوالی های بهسود و دایمیرداد ولایت میدان وردک انجام دادند، حملات شان کشته شدن انسانها،مهاجرت ساکنین محل،آتش زدن خانه ها و... را در پی داشت و خسارات هنگفت مالی را نیز به بار آورد.

در این جنگ ناخواسته و تحمیلی بالای جامعه هزاره از طرف کوچیها موقف دولت افغانستان در مهار آن بسیار ضعیف بود و در شرایط مناسب و پیشگیری از این موضوع اقدامی نتوانستند.

اما باید گفت که اتحاد مردمی هزاره ها با نماینده های پارلمان، همصدایی رسانه ها و فریاد های نهادهای مدنی در فروکش جنگ و بازگشت کوچیها نقش موثر داشت.

آنچه که مهم است اینکه ؛بازگشت کوچیها امسال از مناطق بهسود و دایمیرداد موقتی بوده و این مشکل به طور قطعی و دایمی حل نشده است و در صورتیکه برای حل دایمی آن تدابیر لازم اتخاذ نشود و به پدیده کوچیگری برای همیشه پایان داده نشود این معضل به یک مشکل بزرگ داخلی تبدیل خواهد شد و دولت نباید مانند سالهای قبل در این مورد تسامح و سهل انگاری نماید.

دولت افغانستان باید در زود ترین فرصت به آسیب دیده گان حملات کوچیها در بهسود و دایمیرداد پرداخت خساره نموده و جهت اسکان کوچیها برنامه های عملی را روی دست گیرد و در اسکان کوچیها باید دو نکته در نظر گرفته شود:

۱- کوچیها باید در ولایاتی اسکان داده شوند که تعلقات  و اشتراکات فرهنگی، زبانی و قومی با آنها داشته باشند در غیر آنصورت باز هم مشکلاتی ایجاد خواهد شد.

۲- کوچیها باید در ولایات به صورت خوانواده گی اسکان داده شوند نه به صورت قبیله یی در صورتیکه به صورت قومی و قبیله یی در یک منطقه خاص باشند باز هم با همآهنگی و با حفظ فرهنگ دامداری و شتر داری سبب ایجاد مشکلات خواهند شد.

معضل کوچیها

 

معضل کوچیها و تظاهرات در بامیان برای استعفای والی

مروری بر اتفاقات اخیر در بامیان

بعد از حملات کوچیهای مسلح به مناطق هزاره نشین در بهسود و دایمیرداد مردم بامیان برای دفاع از مردم آن مناطق دست به تظاهرات پی هم و مسالمت آمیز زدند و در این جریان تعدادی از وزیران و معینان وزارتخانه ها بخاطر آماده گی برای کنفرانس کابل و ترتیب برنامه هایشان به بامیان آمدند که عده ای سفر آنان را تفریحی خوانده و از آن ابراز نا رضایتی کردند که شورای ولایتی بامیان هم در واکنش به این سفر دست به تحصن زده و اعتراضات را شروع نمودند. و در پی آن تظاهرات گسترده به رهبری شورای ولایتی در اعتراض به سفر وزیران صورت گرفت و در جریان آن مظاهره کننده گان خواستار استعفای حبیبه سرابی والی بامیان شدند.

والی بامیان هم بخاطر آرامش مردم اعلامیه صادر کرده و مظاهره کننده گان را افراد نا بالغ خواند.

و در پی آن والی بامیان در اعلامیه ای به تشریح سفر وزرا پرداخت و گفت که به خاطر عدم آگاهی مردم از این سفر برای شورای ولایتی و تعدادی از مردم سوتفاهم رخ داده و از آن برداشت هاش مختلف داشته اند. و این شعر را از مولوی نوشته است:

هرکسی از ظن خود شدیار من      ــــــــــ       از درون من نجست اسرار من

امروز باز اطلاعیه ای به دستم رسید همرای قطعنامه ای از طرف شورای ولایتی و اقشار مختلف مردم که در آن فیصله شده است که تحصن شورای ولایتی الی تحقق اهداف مشروع مردم بامیان ادامه یابد، والی باید در حضور حد اقل ۵۰۰ نفر از کارهایش دفاع نماید در صورتیکه قناعت مردم فراهم نشد محترمانه استعفا نماید، در صورت فراهم نشدن قناعت مردم تظاهرات در روز جمعه ۷ جوزا راه اندازی خواهد شد، اگر باز هم توجه نشد این تظاهرات به ولسوالی ها گسترش مییابد، در تظاهرات خشونت راه نداشته و مردم به زور به تظاهرات برده نمیشود و در جریان تظاهرات از خبر نگاران دعوت به عمل مییاید به خاطر پوشش خبری آن.

و طوریکه در اطلاعیه آمده است قرار است باز هم فردا جمعه ۷ جوزا تظاهرات دیگر به خاطر استعفای والی بامیان انجام شود.

آنچه که در این میان مهم است اینکه در شرایط کنونی که ما با معضل بزرگی بنام کوچی روبرو شده ایم و هموطنان ما در شرایط نا مناسبی به سر میبرد و نیازمند پشتیبانی و همکاری میباشند تظاهرات بخاطر استعفای والی مناست خواهد بود؟ و آیا این به نفع مردم است؟ آنچه مهم است بیداری و هشیاری مردم و اتحاد و اتفاق شان است که باید در سراسر افغانستان متحد شوند و مبارزه عدالتخواهی شان را به خاطر حل مشکل کوچیگری ادامه دهند.

کوچی

 

کوچی، ما و رهبران ما

حکومت کرزی در شرایط دشوار

در این اواخر شرایط افغانستان چندان برای دولتمردان و مردم آن خوشایند نیست و حکومت آقای کرزی با چالشهای فراوانی مواجه شده است:

۱- حمله کوچیها به بهسود ودایمیرداد و مشکل بین کوچیها و ده نشینان.

۲- تحصن نماینده گان تمام مردم هزاره در پارلمان و مظاهرات گسترده در اکثر ولایات.

۳- فشار پارلمان بالای حکومت به خاطر معرفی وزرای کابینه و سکوت پارلمان و شرایط سخت انتخاب برای ریس جمهور.

۴- آماده گی برای جرگه مشورتی صلح و هشدار نماینده گان هزاره از تحریم آن در صورت حل نشدن مشکل کوچیها و ده نشینان.

۵- رفتن آقای خلیلی به بهسود و دایمیرداد و ترک موقت دولت تا بوجود آمدن آتش بس در آن مناطق و خروج کوچیها.

تمام اینها و مواردی دیگر از جمله مشکلات فعلی حکومت آقای کرزی محسوب میشود که شاید   رسیدگی به تمام اینها در وقت کم چندان ساده نباشد.

موضوع را که میخواهم مطرح کنم اینست که در خصوص جلو گیری از حملات کوچیها به بهسود رهبران ما آقای خلیلی و محقق چه کرده اند؟ و چه تدابیری خردمندانه ای اندیشیده اند؟ آقای محقق در حالت تحصن به سر میبرد و وقتش را در سکوت سپری میکند، در حالیکه در انتخابات از آقای کرزی حمایت نموده و آرای طرفدارانش را به او سپرد اما امروز از حکومت گله مند است اما او چرا در وقت انتخابات که بهترین فرصت برای حل این معضل بود از کرزی برای اسکان کوچیها و حل این مشکل که هر سال بالای جامعه هزاره بوجود میآید تعهد نگرفت؟

وزیران را که کرزی به او وعده داده بود که از مردم شما و از تیم شما  در کابینه خود انتخاب میکنم چه شدند؟

آقای خلیلی هم دولت را ترک گفته و برای دفاع از مردم بهسود راهی آنجا شده است و اعلامیه صادر کرده و گفته "که اگر قرار باشد در اینجا خونی ریخته شود باید اول خون من به عنوان معاون رییس جمهور ریخته شود". که این سخنان آقای خلیلی مورد انتقاد شدید آقای مجددی با آن زبان رسایش و کلام بلیغ و حکیمانه اش قرارگرفت و بلبل وار سخنان آقای خلیلی را تقبیح کرد و مایه نفاق خواند!

و آقای اتمر وزیر داخله هم گفته است که سفر آقای خلیلی به بهسود و دایمیرداد به مشوره رییس جمهور صورت گرفته است و آقای محقق هم از سفر استاد خلیلی ابراز نگرانی کرده است.

اینکه نتیجه اینهمه چه خواهد شد؟ منتظر میمانیم. 

تظاهرات دیگر علیه سرابی

 

ما والی بی کفایت نمیخواهیم

امروز باز هم تظاهرات گسترده مردمی علیه حبیبه سرابی والی بامیان انجام شد و تظاهرات کننده گان به طرف یوناما و ولایت راهپیمایی نمودند.

امروز در مقابل یوناما آقای احمدی نماینده مردم در شورای ولایتی یک تعداد از خبرنگاران را به حمایت و مشوره دهی به والی متهم کرد و گفت که خواست ما خواست مردم بامیان است و مردم بامیان دیگر این والی بی کفایت را نمیخواهد.

دیشب هم والی بامیان به شمول یک عده افرادش اعلامیه ای صادر نموده و در آن تظاهرات وسیع مردم بامیان را به یک عده از مردمان آشوب طلب نسبت داده و مظاهره کننده گان را افراد نا بالغ خوانده بود که امروز مظاهره کننده گان حرفهای والی را رد نموده و گفتند که آیا اعضای شورای ولایتی و مردم این ولایت نا بالغ است؟ وما نمیدانیم که والی صاحب چه معیار را برای افراد بالغ دارد؟

تظاهرات کننده گان شعارهای سرابی سرابی، استعفا استعفا، ما والی بی کفایت نمیخواهیم و ما والی معامله گر نمیخواهیم را سر دادند .

دروازه ولایت بسته بود و افراد پی آر تی در طبقه دوم همرای یک تعداد ار روسای ریاستها در پشت پنجره به چشم میخوردند.

البته والی به مردم جواب نداد و وکلای شورای ولایتی از مردم خواستند که در شورای ولایتی ومنتظر جواب و استعفای والی خواهند ماند.

سرابی, استعفا!

 

سرابی باید استعفا دهد!

امروز پیش از ظهر شهر بامیان حالت عادی نداشت، تمام دکانهای شهر بسته بود و جوانان چوب بدست راه ها را بسته بودند. و هزاران تن از مردم بامیان با شعار سرابی،سرابی،استعفا ،استعفا به طرف ولایت راهپیمایی کردند.

عکس از: ظاهر نظری

معترضین دروازه ولایت را سنگباران نمودند اما اعضای شورای ولایتی که این تظاهرات را رهیری میکردندمردم را به آرامش و دوری از خشونت دعوت نمودند.

بعداً در قطعنامه ای که از سوی معترضین خوانده شد والی را به بی کفایتی متهم نموده و خواستار استعفای او شدند و گفتند که اگر این خواست آنان بر آورده نشود به مظاهرات شان ادامه خواهند داد.

آنان خطاب به سرابی میگفتند که "اگر آسیاب از پدرت هم باشد به نوبت است."

البته امروز بر خلاف معمول و روزهای قبل نیروهای امنیتی پلیس حضور نداشتند و فقط در بالای قوماندانی امنیه و پوسته هایشان به چشم میخوردند.

این نوع تظاهرات گسترده و مردمی کمتر در بامیان سابقه داشته است.

این تظاهرات  در پی آمدن تعدادی از وزرای کابینه آقای کرزی به بامیان شروع شد که عده ای سفر وزیران را به بامیان تفریحی خواندند و دیروز بعد از ظهر اعضای شورای ولایتی دست به مظاهره و تحصن زده و گفتند که والی بامیان در مورد سفر وزرا با آنان صحبت نکرده و آنان در جریان کار نیست بلکه خانم سرابی فقط از آنها برای صرف نان چاشت دعوت نموده است.

دیشب هم معترضین همرای اعضای شورای ولایتی در سر سرک و در چوک شهید مزاری خیمه زده و به رسم تحصن و اعتراض در آنجا به سر بردند.

این تظاهرات در حالی انجام میشود که چندی قبل تعدادی از فرهنگیان بامیان با ارسال نامه سر گشاده به والی بامیان از او خواسته بودند که ولایت بامیان را ترک نموده و جایش را برای فردی دیگری خالی نماید.

 

نتیجه اعتراض ها چه شد؟

 

اعتراض ها به کجا رسید؟

در مقابل کوچیها باید جنگید.

در پی حملات وحشیانه کوچیها همراه با قتل انسانها و غارت اموال شان در ولسوالی های بهسود و دایمیرداد ولایت میدان وردک سر و صداهای زیادی در رسانه ها و وبلاگهای مربوط به هزاره ها انجام شد و البته این موضوع در رسانه های جهانی کمتر انعکاس یافته است و آنطوری که باید با این جنایات پرداخته نشده است.

آقای ظاهر نظری که به بهسود رفته بود و به  تازه گی برگشته چشم دید هایش را از جنایات بهسود نوشته است، در وبلاگ آقای نظری به طور مفصل بخوانید.

البته ما در ولایت های مختلف افغانستان شاهد گردهمآیی ها و تظاهرات وسیع مردمی در پیوند به محکوم کردن کوچیهای مسلح و پایان جنگ بوده ایم اما طوری که دیده میشود نتیجه ملموسی در پی نداشته است.

تحصن نماینده های هزاره در شورای ملی و سر به زیر نشستن شان هم به نظر کسی نیامده و مقامات حکومتی خم به ابرو نیاروده اند.چه اینکه گویا هیچ حادثه ای اتفاق نیافتاده است.

وزارت داخله و دفاع با نیروهای شان کشته شدن مردم بیگناه و بی پناه را تماشا نموده و دخالت نمی نمایند بخاطریکه موضوع قومی و حقوقی است!

سازمان ملل متحد و دیگران همچنان خاموش اند!

فرمان رییس جمهور هم جایی را نگرفت و جنگ همچنان جریان دارد چه اینکه کوچیها یا اصلاً فرمان سر شان نمیشود و یا اینکه اصلاً به آن توجه ندارند.

در اخیر به نظر من دیگر کار از اعتراض و راهپیمایی گذشته و حالا باید از زور و جنگ کار گرفت و در مقابل کوچیها ایستاد، چون یگانه راه حل که به نظر میرسد جنگ است و آنانی هم که فکر میکنند دولت و کرزی و یا حقوق بشر و سازمان ملل برایشان کاری میکنند خیلی ساده لوحانه فکر میکنند.