نوروز جشن آئینی و باستانی است که همه ساله در نخستین روز ماه حمل/فروردین به پیشواز شروع بهار و رویش دوباره طبیعیت برگزار می شود. این جشن در کشورهای مختلف با رسومات و آئین های گوناگونی بزرگداشت می شود که حنا کردن دست ها، پوشیدن لباس های نو، تکاندن و پاک کردن خانه ها، دیدار با فامیل و دوستان، پهن کردن سفره نوروزی و هفت سین، کاشتن سبزه و پختن سمنک، پخش موسیقی و انجام رقص های سنتی، راه اندازی بازی های ملی و محلی، رفتن به سفر و تفریح و عیدی دادن به دیگران؛ بخش های مهمی از این جشن است.

کشورهای افغانستان، ایران، پاکستان، هند، عراق، تاجیکستان، قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان، ترکیه، آذربایجان، قرغیزستان به شمول بخش های از سوریه، چین و مغولستان از نوروز تجلیل می کنند و در اکثر این کشورها عید نوروز رخصتی عمومی است.

جشن باستانی نوروز با تلاش کشورهای حوزه نوروز به عنوان مناسبت رسمی بین المللی ثبت سازمان علی - فرهنگی ملل متحد یا یونسکو گردیده است. جغرافیای نوروز بیشتر شامل کشورهای اسلامی است و هیچ یک از آئین های نوروزی با دین اسلام مغایرتی ندارد. در میان تمامی کشورهای برگزار کننده جشن نوروز فقط گروه طا.لبان آنرا حرام اعلام نموده و مانع برگزاری رسمی آن شده است. این گروه رخصتی رسمی نوروز را از تقویم افغانستان حذف نموده و به این ترتیب قصد دارد تا در کنار سایر دشمنی هایش با زبان فارسی و فرهنگ خراسان زمین؛ به زعم خودشان نوروز را به حاشیه ببرند. فارغ از اینکه این جشن باستانی از نسلی به نسلی دیگر رسیده و همچنان زنده و پویا خواهد ماند.

جای عجب نیست از گروهی که با علم و فرهنگ و تحصیل و زندگی انسانی بیگانه اند و تمام افتخار شان بشکه زرد و انتحاری و آدم کشی است که با نوروز و خوشی و شادی مردم سر ستیز داشته باشند. این اشغالگران کمر به تاراج فرهنگ و تاریخ مردم افغانستان بسته اند و می خواهند کاری بکنند که نسل بعدی افغانستان همه بی سواد و مجهز به بشکه های زرد و کمربند های انتحاری باشند. اما باید بدانند که طا.لب هیچ جایگاهی در فرهنگ و تاریخ این سر زمین ندارند و به هیچ عنوان نمی توانند رسوم و عنعات مردم را کمرنگ و یا نابود سازند. نوروز، جشن دهقان و آغاز بهار امسال نیز مثل گذشته در افغانستان تجلیل خواهد شد. مردم افغانستان در زیر سایه حکومت تروریستی طالبان فقیرتر شده اند اما دل های شان آکنده از عشق و صمیمیت نوروزی است.