کمپاین انتخاباتی و پلو خوری های ...

مراحل مقدماتی و ابتدایی انتخابات پارلمانی انجام شده است، واجدین شرایط رای دهی کارت های رای دهی اخذ نموده و روند ثبت نام کاندیدان انجام پذیرفته است و آنانی که توانستند از فیلتر کمیسیون سمع شکایات بیرون بیایند، حالا وارد مرحله حساس مبارزات انتخاباتی شده اند و همرای همدیگر به رقابت میپردازند. البته کمپاین انتخاباتی به همان اندازه که نقش تعیین کننده دارد در جهت موفقیت کاندیدان و افزایش آرای آنان، به همان حد هم در افغانستان با چالشها و مشکلات همراه است. نبود امنیت مطمین  و حاکمیت طالبان و مخالفین مسلح دولت در تعدادی زیادی از ولسوالیهای افغانستان نه تنها زمینه و شرایط مبارزات انتخاباتی را تنگ تر و دشوار میسازد بلکه سفر نامزدان و کمپاین آنها را در آن مناطق نا ممکن میسازد، که متاسفانه ما شاهد اختطاف و حتی قتل نامزدان انتخابات در برخی از ولایات بوده ایم. و طبعاً زمانیکه در یک ولسوالی و یا در یک ناحیه امنیت نباشد و فرصت تشریح خط مشی و برنامه های کاری نامزدان به دلیل نا امنی ها وجود نداشته باشد، مردم آن مناطق هم نمیتوانند در انتخابات اشتراک نموده و با استفاده از حق مدنی شان رای شان را استفاده نمایند. بر اساس گزارشهای منتشر شده بیش از بیست فیصد ولسوالیهای افغانستان تحت اداره و نفوذ طالبان قرار دارد و این بدان معناست که مردم ساکن در این ولسوالیها به دلایل امنیتی نمیتوانند به پای صندوقهای رای بروند و این خود عمومی بودن انتخابات را زیر سوال میبرد. در ماده سوم قانون انتخابات آمده است که: ( انتخابات از طریق رای آزاد، عمومی، سری و مستقیم صورت میگیرد.) بناً بر طبق این ماده قانون اگر به دلیل و یا دلایلی تعدادی قابل ملاحظه ای از مردم ساکن در مناطق نا امن نتوانند که در انتخابات اشتراک نمایند، یکی از مقوله های این ماده که عمومی بودن انتخابات است نقص گردیده و مشروعیت انتخابات را مورد پرسش قرار میدهد.

به هر حال در ولایت باستانی بامیان که سهمیه آن چهار نفر نماینده است، که باید از طریق مردم انتخاب گردند و به پارلمان راه یابند، بالای این سهمیه چهار نفری فعلاً ۴۳ تن که شش تن شان زنان هستند با هم رقابت مینمایند و وارد کار و زار مبارزات انتخاباتی گردیده اند و در تلاش جمع آوری آرای بیشتر رای دهنده گان میباشند. اما حال و هوای کمپاین در بامیان امسال  کمرنگ تر بوده و بازار هیاهو و سخن پراکنی ها رونق چندانی ندارد. در مورد اینکه چرا مردم نسبت به دوره های قبلی تمایل کمتر بخاطر اشتراک در کمپاین های انتخاباتی را دارند و در مجموع روند مبارزات انتخاباتی چگونه است؟ میتوان به دو نکته اشاره کرد.

۱-  در دور قبلی انتخابات پارلمانی اکثر شعارها و برنامه های نامزدان توخالی، سمبولیک و غیر عملی بودند؛ به این معنی که شعار های داده شده خارج از حیطه صلاحیت یک وکیل پارلمان بوده و اصلاً تطبیق چنین شعارهایی وظیفه وکیل پارلمان نیست، وعده های مانند اسفالت جاده ها، ساختمان سازی و... کاملاً پوچ بوده و حتی خود کاندیدان هم نمیدانستند که پارلمان جای قانونگذاری است، نه شرکت ساختمانی!

تعدادی از نامزدان هم که شعارهایشان متناسب با وظایف شان بوده و فریاد عدالت خواهی، برابری و قانونگذاری خوب سر میدادند، متاسفانه زمانیکه به کرسی پارلمان تکیه زدند و وسایل و امکانات رفاهی بواسطه رای مردم برایشان فراهم گردید، دیگر همه شعارها را از یاد برده و این مردمی که به آنها رای داده بودند هیچ نشانی از ایشان ندیدند، تا اینکه تقدیر آنها را در انتخابات امسال با مردم روبر کرد و دیدارشان را نصیب ساخت.

 

در این مدت پنج سال که وکیلان ما در پارلمان تشریف داشتند، شاید کسی به خاطر نداشته باشد که آنها آمده باشند و با موکلان خود مشوره ، نظر خواهی و یا صحبت کرده باشند تا به مردم بامیان بگویند که ما شما را فراموش نکرده و به نظرات و خواسته های شما احترام داریم و در جهت تطبیق آن میکوشیم. و اگر هم تعدادی از مردم به کابل میرفتند و خدمت وکیلان محترم مشرف میشدند و مشکلات شان را با آنها مطرح میکردند؛ حضرات در جواب به نظریه پردازی پرداخته و به دلایل گوناگون خودشان را تحت فشار نشان داده و یا هم به عناوین مختلف از پیگیری آن مشکلات طفره میرفتند و در کل عدم وفا به عهد نماینده های دور قبلی تا حدی مردم را در این دور دلسرد ساخته است.

۲-  روند مبارزات انتخاباتی در بامیان طوریست که نامزدان کمتر به توده و عام مردم توجه دارند و برنامه های صحبت رو در رو با مردم و تشریح خط مشی شان را به طور مستقیم در دستور کار نداشته ، بلکه نامزدان به عده ای محدودی از متنفذین و علمای دین که فکر میکنند بالای مردم تاثیر گذار هستند تمرکز نموده و یک سری امتیازات را برای آنان در نظر میگرند و تجارت شان را رونق میبخشند و در مقابل از آنها میخواهند که مردم را تشویق به رای دهی به کاندید مورد نظر شان نمایند و به این ترتیب آنان هم در سخنان شان کاندیدی را که شاید مبری از صفات نیک و دانش باشد اصلح و دانا جلوه داده و بر تارک اعلی مینشانند و در مقابل رقبای او را به هزار گناه نکرده متهم مینمایند!

و بالآخره وعده های دروغین، توجه نامزدان به عده خاص، زیاد بودن کاندیدان و عدم شناخت مردم نسبت به آنان، پایین بودن سطح آگاهی عامه مردم و شیوه های نا متعارف مبارزات انتخاباتی از مواردی اند که سبب بی میلی و کم توجهی مردم به کمپاین های انتخاباتی شده است.