ساعت 8 صبح از داخل بازار بامیان به قصد مسافرت به کابل در موتری تونسی بالا شدم که یک نفر، سواری کم داشت و از اینکه دو نفر از دوستان هم در همان موتر بودند فکر کردم که در مسیر راه قصه نموده و اینطوری راه کوتاه خواهد شد. از شش پل که گذشتیم موتر ما در سرک پخته به سرعتش افزود اما با دیدن سرک پخته به این مسلمانهای داخلی لعنت فرستادم و گفتم خداوند پدر کفار کوریایی را بیامرزد که سرک بامیان- یکاولنگ را با کیفیت قیر نموده است اما این سرک پایینتر از شش پل از مسیر غوربند که توسط شرکت های داخلی اسفالت شده اصلا کیفیت درستی ندارد و به سال دوام نیاورده و قیرش جدا شده است.

دریور چین(زنجیر) نبسته بود و راه هم برف و یخبندان بود، در پای کوتل شیبر ناگهان یک کرولا از مقابل آمد و بریک کرد و موتر هم لخشید خورد به تونس و هر دو موتر کپ و کوپ شدند سر و صدا و قال و مقال و بالاخره دریور ما سه هزار افغانی تاوان گرفت و راه افتادیم هر چقدر برای موتر وان گفتیم چین بسته کن گوشش بدهکار نبود متاسفانه رعایت نکردن مسایل ایمنی در راه باعث خلق حوادث ناگوار میگردد.

کابل در خانه فیلم میدیدم که پیامی از یکی از دوستانم دریافت کردم مبنی بر اینکه یک دختر 15 ساله در زرگران بامیان خودکشی کرده است که برایم خیلی تکاندهده بود و دوستم جزئیات بیشتر نداشت. رفتم از طریق مبایل به صفحه فیس بوک و در آنجا هم خبر جدیدی در مورد این رویداد نیافتم. اگر واقعا این رویداد یک خودکشی باشد آنهم با اسلحه که در بامیان در این سالهای اخیر اصلا سابقه نداشته است، بسیار متاثر کننده بوده و ما را از آینده جوانان دیگر نگران میکند که در مقابل مشکلات دست به اقدامات مشابه بزنند.